• Login
  • 0

    Geen producten in je winkelmand.

Reisdag 1 van 12

 

DAG 1

 

  1. Kilometerschrijven

Iedere reisdag schrijf jij jezelf in beweging door een kilometer te schrijven in jouw reisjournaal. Dit doe je heel eenvoudig en zonder eerst een plan te maken. Je blijft schrijven tot een hele A4 pagina vol is.

Nu je schrijfspieren warm zijn kun je aan de creatieve opdracht beginnen.

 

  1. Voor vertrek

Vul de onderstaande open zinnen aan met vier regels tekst. Schrijf de open zin over in je reisjournaal en schrijf – zonder eerst na te denken – het eerste dat bij je opkomt erachter tot je vier regels hebt vol geschreven. Lees na het schrijven van alle open zinnen de teksten hardop voor.

  • Wanneer ik aan pelgrimeren denk…
  • Als innerlijke pelgrim…
  • Ik ben vooral nieuwsgierig…
  • Ook vind ik het spannend…
  • Wat ik echt nodig heb om op reis te kunnen gaan…

 

Vertel eens…

Hoe heb je deze eerste reisdag beleefd? Is er een enkel woord of beeld dat hier als antwoord past? Je kunt het onder dit bericht met ons delen!

 


 

Extra inspiratie en informatie

 

KILOMETERSCHRIJVEN

Een pelgrim moet minstens de laatste honderd kilometer hebben gelopen om als echte pelgrim te worden erkend en een Compostela, een officiële aflaat, te ontvangen. Een pelgrim op de fiets moet minstens twee honderd kilometer hebben afgelegd, voordat hij de Compostela in ontvangst kan nemen. Als innerlijke pelgrim bewegen we ons voort met onze pen, waarmee we teksten in ons reisjournaal schrijven. Deze teksten schrijven we zonder een vooropgesteld plan. Iedere pagina die we in zo’n tien minuten met de hand vol schrijven staat gelijk aan één kilometer wandelen. Door deze kilometers te schrijven bewegen we onze aandacht van buiten naar binnen en kunnen we zo door ons innerlijke landschap reizen. Het is een enorm weids en afwisselend landschap, waar je veel kunt ontdekken. Hier is het op een haast levendige manier stil. Wanneer je de wereldse eisen en verwachtingen achter je laat en door dit unieke landschap reist én onderweg aandachtig luistert, hoor je uiteindelijk de stem van je eigen hart.

Als innerlijke pelgrim schrijf je tijdens deze reis minstens 12 kilometer, die je kunt vergelijken met 12 pagina’s A4 handgeschreven tekst. Er wordt vooraf geen plan gemaakt waarover je zult gaan schrijven. Het is ongelooflijk eenvoudig, je schrijft achter elkaar door, het ene woord na het andere tot de pagina vol is. Probeer iets sneller te schrijven dan je gewend bent, want dan kun je makkelijker doorschrijven zonder dat jouw innerlijk commentaar de stroom onderbreekt.

Kilometerschrijven kun je het beste doen voordat je met de creatieve oefening begint. Om verder te kunnen gaan met je reis moet je in beweging komen. Je kijkt met je pen eerst naar wat er in je leeft sinds de vorige keer en tegelijkertijd schrijf je je spieren los en je hart warm.

 

Uithouden

Tijdens onze reis zullen er zeker dagen tussen zitten waarop we onze gedachten alleen maar bij het einddoel van de dag kunnen houden. Onderweg lijkt niets ons te raken en gedachteloos zetten we de ene voet voor de andere. We verplaatsen ons, maar innerlijk worden we opgeslokt door zaken waarmee we op dat moment niets kunnen of worden we overspoeld door een sterk gevoel van verveling of matheid. Het landschap blijft kilometerslang onveranderd. De zon schijnt onbarmhartig op ons neer en er is nergens plaats om te schuilen. We ploeteren voort en het gewicht van de bagage wordt alsmaar zwaarder. Ongeduldig speuren we naar de horizon om te zien of we er al bijna zijn…

Ook schrijvende pelgrims zullen deze dagen meemaken. Het zijn de dorre dagen waarop de verleiding groeit de pen erbij neer te gooien en iets anders te gaan doen. Alles lijkt beter dan het volschrijven van weer een nieuwe pagina. Zelfs klussen als strijken, de koelkast uitsoppen, boodschappen doen op spitstijd of oude verf van kozijnen krabben is beter dan schrijven.

En toch zijn dit soort dagen op een vreemde manier vruchtbare tijden. Verveling is voor velen onbekend terrein. Voordat je als pelgrim op reis ging, zorgde je ervoor dat je heel snel iets anders kon gaan doen zodra de verveling in zicht kwam. Nieuwe prikkels vinden is onze tweede natuur geworden. We kijken niet gewoon tv, nee, het televisiescherm bedekt een groot deel van de muur, waardoor de beelden nog sterker bij ons binnenkomen. We houden onze mobiele telefoon binnen handbereik, zodat we geen gesprek of bericht hoeven te missen. We hebben nooit genoeg informatie en surfen uren achter elkaar op het internet, terwijl we oorspronkelijk van plan waren om alleen onze mail te doen. We zijn het niet meer gewend om een saai of zelf onprettig gevoel uit te houden en te ervaren. Maar wanneer we dit wel doen, transformeert de saaie omgeving zich tot een toegangspoort naar een nieuw en vruchtbaar gebied dat hartstochtelijk wil worden verkend.

ALLES ZIEN Een opmerking toevoegen
JIJ
Je commentaar toevoegen
 
top
© 2026 Shodo - Powered by Maatos